ترس كودتاگران
Sunday, 23 August 2009
ترس كودتاگران
Saturday, 22 August 2009
The TIMES August 22, 2009
Iranian boy who defied
The 15-year-old boy sits weeping in a safe house in central
“My life is over. I don’t think I can ever recover,” he said, as he recounted his experiences to The Times — on condition that his identity not be revealed. A doctor who is treating him, at great risk to herself, confirmed that he is suicidal, and bears the appalling injuries consistent with his story. The family is desperate, and is exploring ways of fleeing
Reza is living proof of the charges levelled by Mehdi Karoubi, one of the opposition’s leaders, that prison officials are systematically raping both male and female detainees to break their wills. The regime has accused Mr Karoubi of helping
The boy’s treatment also shows just how far a regime that claims to champion Islamic values is prepared to go to suppress millions of its own citizens who claim that President Ahmadinejad’s re-election was rigged.
Reza’s ordeal began in mid-July when he was arrested with about 40 other teenagers during an opposition demonstration in a large provincial city. Most were too young even to have voted. They were taken to what he believes was a Basiji militia base where they were blindfolded, stripped to their underwear, whipped with cables and then locked in a steel shipping container. That first night Reza was singled out by three men in plain clothes who had masqueraded as prisoners. As the other boys watched, they pushed him to the ground. One held his head down, another sat on his back and the third urinated on him before raping him.
“They were telling us they were doing this for God, and who did we think we were that we could demonstrate,” Reza said. The men told the other boys they would receive the same treatment if they did not co-operate when interrogated the next day.
Reza was then taken outside, tied to a metal pole and left there all night. The next morning one of the men returned. He asked whether Reza had learnt his lesson. “I was angry. I spat in his face and began cursing him. He elbowed me in the face a couple of times and slapped me.” Twenty minutes later, he says, the man returned with a bag full of excrement, shoved it in Reza’s face and threatened to make him eat it.
Reza was later taken to an interrogation room where he told his questioner he had been raped. “I made a mistake. He sounded kind, but my eyes were blindfolded. He said he would go look into it and I was hopeful,” Reza said.
Instead, the interrogator ordered Reza to be tied up and raped him again, saying: “This time I’ll do it, so you’ll learn not to tell these tales anywhere else. You deserve what’s coming to you. You guys should be raped until you die.”
He was subjected to further brutal sexual abuse — and locked up for three days of solitary confinement.
Reza was then forced to sign a “confession” in which he said that foreign forces had told him and his friends to burn banks and state media buildings. He was told to identify as the ringleader a 16-year-old friend who had been so badly beaten that he was in hospital.
“I was shaking so much I couldn’t even hear what they were saying,” said Reza. “I just signed whatever they put in front of me without looking at it. I was scared they would rape me again.”
The next day Reza and other detainees were transferred to a police detention centre, where he was held for a further week.
On the third day, police officers entered the cell in the middle of the night, blindfolded him and led him to the toilet, where he was again raped. “My hands began shaking, my legs were weak and I couldn’t stand up properly. I fell down and smashed my head hard on the ground to try and kill myself. I started screaming and shouting for them to kill me. I just couldn’t bear it anymore. I hated myself,” he said, weeping at the memory.
The following morning he was summoned by a police commander, who asked why he had been screaming the previous night. When he explained, he was asked to identify his rapist. The boy said he had been blindfolded, so the chief commander hit him and accused him of lying. He was forced to sign a letter admitting he had made baseless accusations against the security forces.
Reza’s ordeal was far from over. He was taken with about 130 other prisoners to the city’s
The judge sent them to the city’s central prison, where Reza was handcuffed and held in a small cell with six other boys for ten more days. In the evenings officers beat the boys and taunted them with the words: “You want to cause a revolution?.
Periodically, the most senior officer would take the boys away, three at a time. “When they returned they would be very quiet and uneasy,” Reza said. When his turn came he and the others were led into a small room and ordered to strip and have sex with each other. “He told us that with this we would be cleansed — we would be so shattered that we would no longer be able to look at each other. This would help calm us down.”
After 20 days Reza’s family finally secured his release on bail of about £45,000 — and with a final warning that he should say nothing about his treatment. His brother said: “A friend of mine who is a guard in the prison where Reza was being held had told me he was ill. The night he was released he was crying uncontrollably; then he broke down and told my mother everything.”
The family persuaded a hospital doctor they knew to treat him, despite the danger to herself. She has treated his physical injuries and given him antibiotics and sedatives but cannot perform an internal examination. Reza is deeply traumatised, terrified of being returned to prison and barely sleeps.
The doctor told The Times that other detainees had suffered a similar fate. “We have many cases in the hospital but we can’t report on them. They won’t let us open a file. They don’t want any paperwork,” she said.
Drewery Dyke, an Amnesty International Iran researcher, said that Reza’s case was “consistent with other reports we have received in terms of the severity of disregard for human dignity, the unrestricted abuse without any recourse to justice, the involvement even of judicial persons in rape abuse and the denial of the basic right to healthcare”.
Reza, at least, survived to tell the world his story. The 16-year-old friend he had to name as the ringleader has since died in hospital from his injuries.
• The identities of all people mentioned in the article have been withheld.
http://www.timesonline.co.uk/tol/news/world/middle_east/article6805885.ece
Thursday, 20 August 2009
تجاوز علني شد
تجاوز جنسي علني شد
آنچه مسولان اين نظام در اين سي سال انجام دادند، مجبور شدند درظرف اين چند وقت اخير نه تنها در مجموع و يكجا تكرار كنند بلكه كارهاي آنها علني شد. اعمالي همچون دروغ گويي، تقلب، ضرب و شتم در خيابان وزندان، كشتار در خيابَان و زندان، تجاوز جنسي در زندان. ديگر چه كار شري باقي مانده است كه انجام نداده باشند؟
برخي از كساني كه در مدت اين سي سال دچار صدماتي شدند، به تازگي حاضر شدند خاطرات خود را از تجاوزات جنسي آشكار كنند. اين روزها در سايت هاي مختلف شاهد چنين امري هستيم.
شايد برخي فكر كنند كه با عوض شدن رئيس قوه قضايه كمي از اين جنايت ها به دست عدالت حقيقي سپرده شوند، صادق لاريجاني گفته كه تمام متعرضان به حقوق بشر را مجازات مي كند.
اما اين خيال خام را بايد از سر بيرون كرد. تازه پروژه كودتاچيان دارد كامل مي شود. آنها ابتدا مجلس را تا حدي فرمايشي و يكدست كردند، بعد قوه مجريه و حالا قوه قضائيه باقي مانده بود كه تكميل شد. مطمئن باشيد كه متعرضان به حقوق بشر قطعا منظورشان معترضان به اين كثافت پيش آمده است. بي شك كساني كه مجازات مي شوند مردم هستند نه جنايتكاران.
لاريجاني مجلس هم به كروبي اعتراض كرده كه چرا جنايت هاي جنسي را علني كرده و بايد اول به خود ما مي گفت نه آن كه براي عموم مردم آشكار كند. ازاين گفته نتيجه مي شود كه لاريجاني نيز دروغ گفته است. چون گفته بود كه در تحقيقات ما تجاوز نبوده است. اول اين كه وقتي مي گويد كروبي بايد مخفيانه به ما مي گفت يعني كه تجاوز را تاييد كرده فقط نبايد علني مي شد. دوم اين كه چند روز بعد از حرف لاريجاني،معلوم شد سه نفر در حضور كميته تحقيق مجلس درزندان اوين اذعان به تجاوز كردند به طوري كه عليخاني از فرط ناراحتي به كريدور زندان رفته است. بعد مرتضوي اين سه نفر را از زندان برده است و حالا از سرنوشت انها خبري نيست.
آقاي لاريجاني نفهميده است كه ديگر نمي شود پنهان كاري كرد. وقتي روح ملتي جريحه دار شود اول خطر آن متوجه حاكميت است. بهتر است لاريجاني ها به جاي همكاري با جنايتكارن و كودتاچيان( كه شايد خود جزو آنها باشند) و ترس از آنها، با مردم مجروح و رنجديده، همكاري كنند و ترس واقعي شان از مردم باشد زيرا غضب مردم، سخترين غضب است.
گفت و گو
گفت و گويي با يك تجاوزگر
به نام ولايت گفتند بكن
آنچه در پي مي آيد يك گفت وگوي تاييد نشده است، با نظر به اينكه اين روزها شايعه خيلي به واقعيت نزديك است بايد به اين گفت وگو توجه كرد.
فردي كه در تاكسي نشسته بود اين ماجرا را تعريف كرد:
درتاكسي نشسته بودم كه دختري از جلوي ماشين رد شد. بغل دستي ام گفت بايد ترتيب همه اينا رو داد. گفتم اي آقا اين چه حرفيه. برگشتم به صورتش نگاه كنم ديدم خيلي عوضيه. دستاش مثه دستاي گوريل بود. صورتش ته ريش داشت تا بالاي گونهاش. فكر كردم به خاطر لباس پوشيدن دخترا اين طور ي مي گه. خواستم بگم هركس يك جوره ديگه. اما با ديدن قيافه اش حرفم رو خوردم. كمي گذشت گفت نمي دوني چه حالي مي ده مفت بكنيش. كنجكاو شدم گفتم چه طور؟
-خب ديگه. چند وقت پيش جايي بوديم. حاج آقا سردار گفت اين جنده هاي اغتشاش گر كه طرفدار موسوي اند رو بايد ترتبيشون رو داد.
-كجا؟
جواب نداد.
-اون حاج آقا گفت بيان! اينايي كه گرفتن، دل آقا را خون كردن، دل ولايتو خون كردن، اين كافر را حلالتونه، مث زمان جنگ پيغمبر با كافر را. زنا حلالتون. خلاصه يكي نصيب ما شد. اول راه نمي داد بعد زدمش، گذاشتم تو دهنش و وايستوندمش حسابي جلو و عقبشو ترتيب دادم.
حالم بهم خورد ولي مي خواستم ببينم كيه و كجا اين كارو كرده، كه جواب نمي داد.
گفتم شايعه اس كه يكي از اين را رو سوزندن.
-دروغ مي گن كافر را. من نمي دونم. اون كافري كه من كردم، بي حال شد و بعدم بردنش.
-كجا؟
آخراي پيروزي پياده شد و رفت.
Thursday, 13 August 2009
تجاوز جنسي در حاكميت اسلام ناب محمدي
تجاوز جنسي در حاكميت اسلام ناب محمدي
آقای لاريجانی گفت پس از نامه مهدی کروبی درباره تجاوز جنسي به بازداشت شدگان دختر و پسر در پي اعتراضات خياباني اخير، لازم ديده شد به اين موضوع رسيدگی شود و « دربررسی های دقيق از بازداشت شدگان در کهريزک و اوين هيچ موردی از آزار و تجاوز جنسی مشاهده نشده است.» علی لاريجانی افزود اگر آقای کروبی شواهدی در اين زمينه دارد ارائه دهد تا پيگيری شود.
دراين باره بايد گفت كه تجاوز جنسي، مسئله مهمي است كه در سراسر جهان وقتي چنين عمل شنيعي صورت مي گيرد، آسيب ديدگان اغلب هيچ تمايلي ندارند، تجاوز را آشكار كنند. آنها بيشتر ترجيح مي دهند كه سكوت كنند يا به علت صدمات رواني قادر به بازگو كردن نيستند. يكي از مشكلات قوه قضايي در همه جا اين است كه مصدومان حاضر به شكايت نيستند و به خاطر حفظ آبرو كمتر آمادگي دارند كه اظهار شكايت كنند.
در مورد تجاوزات جنسي اخير در ايران علاوه بر نكات بالا، ترس از جان، پس از شكايت وجود دارد. آنها مي ترسند شكايت كنند يا با نام واقعي، ماوقع را توضيح دهند چون ممكن است دوباره سر از بازداشت هاي غيرقانوني درآورند.
حال اين سوال از لاريجاني وجود دارد كه چگونه ظرف يك يا دو روز، از كذب بودن آزار جنسي مطمئن شدند؟ امري كه در درجه اول نيازمند جلب اطمينان آسيب ديدگان است و اين خود در شرايط فعلي بسيار دشوار است، در شرايطي كه اعمال وحشيانه هنوز ادامه دارد و مسولان در صدر همچنان به دروغ مي گويند كه بايد به آسيب ديدگان رسيدگي شود اما در خيابان همچنان شاهد هستيم به خاطر يك اعتراض كوچك، مردم را به فحش هاي ركيك و باتوم مي بندند. ضمن اينكه يكي از موارد مورد تجاوز جنسي قرار گرفته، فردي به نام ترانه موسوي است كه مي گويند پس از تجاوز، جنازه وي را سوزانده اند، مسولان امر چنانچه ادعايي در صداقت در گفتار و عمل خود دارند، بهتر است به اين مورد بپردازند و صحت و سقم آن را بررسي كنند. لااقل مي توانند تحقيق كنند كه چرا خانواده ترانه موسوي سكوت اختيار كرده اند.
احتمالا مسئله تجاوز جنسي مانند ديگر وارد در جمهوري اسلامي، يا حكومت اسلامي جديدالتاسيس، ماست مالي مي شود و به گردن دشمنان اسلام و انقلاب مي افتد.
Wednesday, 12 August 2009
Tuesday, 11 August 2009
چهارشنبه 21 مرداد
روز چهارشنبه 21 مرداد 88، تجمع در بازار بزرگ ،
بهتر است با خود سيگار( براي دفع گاز اشك آور)،، ماسك، يك قطعه گاز استريل(براي مواقع زخمي شدن) كه همه اينها در جيب جا مي شوند، با خود همراه كنيم. بعد از تجمع همه را دور بياندازيد.
تظاهرات بايد تبديل به اعتتصاب عمومي شود
اگرچه تظاهرات درجنبش سبز و مسالمت آميز، در زماني كه رهبري مشخصي ندارد و بدون سر است( كه از جنبه اي اين نكته نقش مثبتي دارد و چون باعث مي شود با توجه به تجربه پيشين مردم ايران از كاريزماي ديكتاتوري منش جلوگيري شود)، نحليل مي رود، در شرايطي كه هنوز بورژوازي ما به طور گسترده متقاعد نشده است كه نيازمند انقلاب است، يكي از تاكتيك ها بايد اين باشد كه اقشار مختلف از جمله كارمندان، كارگران، معلمان، بازاريان، مهندسان مدير و در مراحل بعدي نيروهاي نظامي متقاعد شوند كه اعتصاب كنند. براي اين كار ازروش هاي مسالمت آميز براي جلب نظ آنها بايد استفاده شود.
پيشنهاد اخير براي تجمع در بازار بزرگ تهران به دلايل بيشمار مناسب است:
- باعث مي شود بازاريان، حجره ها را ببندند. تظاهارت دربازار بايد با فواصل مناسب انجام شود تا در بازاريان ايجاد همدلي شود. در رابطه با اين تجمع در بازار نكات زير قابل توجه است:
- راه هاي گريز در بازار بسيار است اما توجه شود كه سركوبران نيز ممكن است لباس شخصي هاي خود را در كوچه پسكوچه ها در تكمين بگذارند.
- بازار مستعد آنش گرفتن است. و اين مسئله شايد مورد سوء استفاده كودتاچي ها قرار گيرد. آنها ممكن است آتش سوزي هاي ساختگي راه بياندازند و به گردن جنبش بياندازند. همچنين ممكن است آنها برخلاف تصور در بازار گازاشك آور بزنند، يادمان نرود سركوبگران دست به هر كاري مي زنند. اگر انها گازاشك آور بزنند،معترضان الزاما بايد آتش روشن كنند. دراين صورت بهتر است از سيگارهاي ارزان قيمتي كه زياد دود مي كند، استفاده شود. در هر حال بايد مراقب مواد بسيار قابل اشتعال در بازار بود.
- در هر فرصت ممكن بايد شعارهايي داد كه هدف جنبش را به طور فشرده بيان كند. مثلا دولت كودتا، استعفاء استعفاء. يا شعارهايي كه محاكمه جنايات سركوبرگران را تبليغ كند.
- از انجايي كه مهمترين كاركرد تجمع دربازار، بسته شدن حجره ها ست، اين مسئله به لحاظ اقتصادي تاثيرگذار است اما همچنان به قشرهاي ديگر نياز هست. رانندگان اتوبوس و به ويژه كارگران صنعتي تاثير به سزايي دارند.
- بهتر است تجمع ابتدا در بيرون از بازار ،در ورودي، انجام گيرد و سپس به درون بازار كشيده شود.